Muzeum Henan – Narodowe Muzeum Prowincji Henan, Chiny
26 lipca – 26 października 2025

Wystawa „Gazing into Time": Polish Amber Culture and Art Exhibition, prezentowana w Muzeum Henan, zakończyła się jesienią 2025 roku i okazała się jednym z najważniejszych międzynarodowych wydarzeń poświęconych bursztynowi. Była to piąta odsłona cyklu Piękno zatrzymane w czasie, realizowanego w jednej z kluczowych instytucji muzealnych w Chinach.

Ekspozycję zorganizowali wspólnie Muzeum Henan, Muzeum w Tianjinie oraz Seba Amber. Jej autorami i kuratorami byli Sebastian Tajl i Jack Yang, którzy nadali całości spójną, czytelną narrację. Wystawa spotkała się z bardzo dużym zainteresowaniem publiczności i szerokim oddźwiękiem medialnym.

Na wystawie zaprezentowano blisko 1000 obiektów – od naturalnych brył bursztynu i inkluzji sprzed około 40 milionów lat, po biżuterię, rzeźbę i współczesne realizacje artystyczne. Ekspozycja została podzielona na trzy części: „Crystallized Treasures of Time”, „Bridge through Time” oraz „The Light of Treasures”, prowadząc widzów od genezy bursztynu, przez jego znaczenie kulturowe i handlowe, aż po współczesne interpretacje artystyczne. Bursztyn pełnił tu rolę „posłańca czasu”, łączącego historię Europy i Azji.

Istotnym elementem wystawy były również bursztynowe obiekty z okresu dynastii Qing ze zbiorów Muzeum Henan. Ponad 50 chińskich eksponatów weszło w dialog z polskimi realizacjami, podkreślając uniwersalny charakter bursztynu jako nośnika pamięci i kultury.

Wśród wyróżnionych prac znalazła się replika naszyjnika księżnej brzeskiej Sybilli Doroty, autorstwa Marty Włodarskiej, wykonana według historycznego wzoru znajdującego się od ponad 40 lat w inwentarzu Muzeum Zamkowego w Malborku. Obiekt, wcześniej prezentowany na targach AMBERIF, na wystawie w Henan stał się jednym z czytelnych symboli europejskiej tradycji dworskiej i reprezentacyjnej roli bursztynu. Pokazano również m.in. naszyjnik „Lina” oraz „Spławik” – obiekt o charakterze małej formy rzeźbiarskiej, celowo przekraczający skalę biżuterii.

Wystawa miała charakter immersyjny – z rozbudowaną scenografią, światłem i elementami edukacyjnymi. Towarzyszyły jej oprowadzania, działania popularyzatorskie oraz aktywność w mediach społecznościowych, gdzie szczególną uwagę przyciągały wątki związane z inkluzjami oraz biżuterią historyczną.

Choć „Gazing into Time” dobiegła końca, pozostawiła po sobie trwały ślad. Pokazała bursztyn jako materiał, który nie tylko łączy epoki, lecz także skutecznie buduje dialog między kulturami – ponad granicami i czasem.